ilyakuzin06ff

Ilya Kuzin Kuzin itibaren Upmalas, Ādažu novads, Letonya itibaren Upmalas, Ādažu novads, Letonya

Okuyucu Ilya Kuzin Kuzin itibaren Upmalas, Ādažu novads, Letonya

Ilya Kuzin Kuzin itibaren Upmalas, Ādažu novads, Letonya

ilyakuzin06ff

Bu kitap büyüleyici bir şekilde garip. İlginç bir hikaye. Bundan sonra ne olacağını bilmek istiyorum & bir sonraki kitabı okumak istiyorum.

ilyakuzin06ff

Pouliuli'de Albert Wendt tarafından yazılan bir roman, Faleasa Osovae baştan beri yaşadığı hayatı bulmak için uyanıyor, sadece bir cephedir. Pouliuli, Faleasa'nın aiga ve topluluğunu manyak davranarak yanıltması durumunda okuyucuları Samoalı Malaelua topluluğuna davet ediyor. Albert Wendt, ünlü Malaelua destanını Pili adlı mitolojik bir kahramanla Faleasa Osovae’nın hayatına bağlar. Efsanede ve Faleasa’nın hikayesinde, ikisi de aynı hedefe sahipti, bu da hayatlarının geri kalanını “özgür” yaşamaktı. Bu hedefe ulaşmak için her ikisinin de üç görevi yerine getirmesi gerekiyordu. Pilis'in görevleri, devlerin o gün yakaladığı bir balık dağını yemek, devleri bir ırmaktan aşağı yarışmak ve kendini yok etmekti. Faleasas'ın görevleri Filemoni'yi yok etmek, Moaula'yı yeni lider yapmak ve konsey lideri olarak Sau ve Vaelupa'yı kaldırmaktı. Elbette bu görevleri tek başlarına yapamazlardı, bu yüzden her ikisi de arkadaşlarından yardım istedi. Pili, Tausamitele, Lelemalosi ve Pouliuli'nin yardımına katıldı. Faleasa, uzun zamandır arkadaşı Laaumatua ve oğlu Moaula'nın yardımına katıldı. Sonunda istedikleri özgürlüğü elde etmek için son bir görevi tamamlamak zorunda kaldılar. Pili’nin durumunda krallığını çocukları arasında bölmekti, Faleasa Malaga'yı köy kongresi olarak çıkarmak zorunda kaldı. Sonunda, ikisi de hiçbir şeyle sonuçlanmaz. Her ikisi de Pouliuli'nin karanlığında sona eriyor.

ilyakuzin06ff

Bu kitabın Farsça çevirisini okudum.

ilyakuzin06ff

Benimki ciltli değil, her neyse. Oldukça sevimli bir kitap. Arkadaşım Grace'e söylediğim gibi, neredeyse daha fazla hipster ya da başka bir şey duymamak için 'Eğimli ve Büyülü' kaldırımın çizgi roman versiyonu gibi.

ilyakuzin06ff

SEVDİM!!!

ilyakuzin06ff

Bu kitabı bir günde bitirip bitiremedim. Kesinlikle okuduğum en düşündürücü kitap. Korkunç parçalar ve beni çok yoğun bir şekilde ağlayan parçalar vardı, birkaç dakika boyunca kitabı yerleştirmek zorunda kaldım. Ama çoğunlukla sadece ana karakter Mack için değil, okuyucu için de düşünceli ve derin bir yolculuk. Teşekkürler Christine, bana şu an anlamaya başladığım yüzüne bir bakışla bu kitabı verdiğin için teşekkürler.

ilyakuzin06ff

It was with some trepidation and apprehension that I approached the final instalment of the Valisar Trilogy. In the year that has passed since I read the second book of the series, I managed to read the Percheron Trilogy, and found it lacking in the ending department. Much had happened already in last 2 books, and I was expecting another action filled story. There was a sense of finality to this book - all the players were known, they were all getting into position, showing their cards, all converging to the same point. It took me a bit to get (re)used to this world, to remember some of the minor characters and what had happened. But once I was fully reacquainted with it, the pages flew by, and I kept wanting to know what would happen next. Like the previous two books, this one also is not for those who are easily squicked, as it provides a good example of the darkness of the human mind, and what people are willing to do to get what they think is rightly theirs. Mind you, it isn't all dark and evilness; there is a balance, with some great characters that are the reverse of that coin. As an ending to the series, King's Wrath fills it purpose. Yet there are still some questions left unanswered (albeit only minor ones), and there is a thread left hanging in case the author ever decides to revisit this world. I'm of two minds regarding this book. On the one hand, I really liked how my favourite character turned out, something that I was kind of expecting (since book 1), but it was quite nice to see it come to fruition. On the other hand, it all seemed a tad too easy. I was expecting a bit more struggle and uncertainty to the difficult decisions that some of the characters were facing. I also liked that the problems and ideas I had while reading certain parts, were properly answered a few pages after - seeming like the author thought of other possibilities besides the obvious. All in all, I enjoyed reading King's Wrath. It didn't disappoint - there was a lot action, and good characterization. Also, it didn't confirm my fears - it was a good ending to the characters' story, there is a resolution to the biggest problems, even if at points it might not be the one we wished for. Also at Spoilers and Nuts

ilyakuzin06ff

This author is my guilty pleasure, sometimes I do feel like there is a huge non-realistic romance factor though - but the books sure are fun!

ilyakuzin06ff

Holy stream of consciousness, Batman! That's what stands out in this novel is the narrative style chosen by Ellroy. It can be somewhat jarring at first, but once you slip into the patter, it frequently lends something strong and tangible to the story, allowing the reader to come closer to our hero (?) Dave Klein, an uber-crooked cop, trying to solve a few mysteries, work a side gig for Howard Hughes, track down a malicious voyeur, and juggle the L.A. Mob, the LAPD, and the Feds. But while the stream of consciousness style works well in some places, in many others it makes others comparatively confusing and difficult to relate. The story itself is a good crime yarn, and it's one that's typical of Ellroy. Once the mystery is solved, the big picture looks a little outlandish, but not so much that it's unbelievable. But it's the getting there that's the fun. And for as bad a cop as Dave Klein is, you can't help but enjoy watching him work.